Z racji pełnionej roli niemal każdy dzień mojej pracy wypełniony jest spotkaniami, rozmowami. Kilka dni temu, wracając z kolejnej podroży miałam kilka godzin na refleksję, analizę ostatnich rozmów, wydarzeń. Zawsze tak robię, bo chcę przeanalizować to co się wydarzyło, lepiej to zrozumieć, wyciągnąć wnioski i lepiej komunikować się w przyszłości.
Continue reading „Kilka refleksji na temat jakości komunikacji w miejscu pracy”Tag: zaufanie
Nie spieszmy się z odpowiedzią. Dajmy sobie moment do namysłu – refleksja o komunikacji
Przed laty przeczytałam słowa H.-G. Gadamera, który w książce „Rozum, słowa, dzieje. Szkice wybrane” napisał o komunikacji następująco: „W każdej rozmowie panuje duch dobry lub zły, duch zatwardziałości lub duch otwarcia się ku sobie i płynnej wymiany między JA i TY”. Słowa te pozostały ze mną na stale – jako inspiracja, przestroga, refleksja. Zaś u M. Bubera, w książce „Problem człowieka” z fascynacją czytałam, że dialogiem jest to, co dzieje się w przestrzeni między osobami, które się ze sobą komunikują.
Continue reading „Nie spieszmy się z odpowiedzią. Dajmy sobie moment do namysłu – refleksja o komunikacji”
Zaufanie w zespole
W ostatnim moim artykule pisałam o przywództwie opartym na zaufaniu. Dziś chcę napisać kilka słów o zaufaniu w zespole i o kontekstach samego zaufania, bo kryje ono w sobie mnóstwo odcieni, niuansów.
Przywództwo oparte na zaufaniu
Żyjemy w czasach napięć, rosnącej niepewności, obaw, dużej nieprzewidywalności. Ze wszech stron odczuwamy presję nadążania za zmianami, presję oczekiwań, a w końcu sami w sobie budujemy wewnętrzny imperatyw udowadniania, że jesteśmy skuteczni, że damy radę, że na nas można liczyć. Z drugiej strony coraz głośniej mówimy o tym, że poszukujemy spokoju, poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji. Chcemy funkcjonować w relacjach (prywatnie i zawodowo) opartych na szacunku i zrozumieniu.
Zespół – wartość dla firmy
Do napisania tego artykułu skłoniła mnie rozmowa z klientką, która zmęczona i w poczuciu bezradności, w trakcie naszej rozmowy wyznała z żalem: „U nas nie ma zespołów. Każdy gra na siebie”. Z dalszej wypowiedzi wynikało, że w jej firmie „na siebie” gra każdy – menedżerowie, pracownicy (bo przykład idzie z góry), każdy myśli tylko o tym, jak być lepszym od innych, jak to udowodnić, jak wyprzedzić kolegów. A nikt nie myśli o tym, że razem mogliby być bardziej efektywni, a sama praca nie niosłaby tyle stresu.
Zaufanie to podstawa
„Na całym świecie nie ma nic równie trudnego do zdobycia i równie łatwego do stracenia jak zaufanie” – H. Murakami
Dla skutecznego funkcjonowania, budowania relacji oraz pewności siebie i wiary w swoje możliwości potrzebujemy zaufania. Zaufania do osób, które nas otaczają, które z nami mieszkają, pracują, z którymi się spotykamy, a także poczucia, że oni ufają nam. Zaufanie to wartość, która gruntuje nas w życiu, w relacjach, w zadaniach, w obowiązkach i w pasjach.
Powrót do szkoły po edukacji zdalnej – tak, tylko po co?
Znamy już harmonogram powrotu uczniów do edukacji stacjonarnej. Wiemy, że pierwsi na stałe do szkół wrócą uczniowie klas I-III, później stopniowo (hybrydowo) także starsi. W końcu, 31 maja wszyscy uczniowie mają już być ponownie w szkolnych murach.
Po roku edukacji zdalnej, dość szeroko ograniczonych kontaktów społecznych, wielogodzinnej edukacji przed monitorami, w słuchawkach na uszach powrót do „normalności” jest potrzebny – nie mam co do tego wątpliwości. Dzieci i młodzież muszą odbudować się psychicznie, emocjonalnie, a przede wszystkim społecznie. Potrzebują kontaktów, rozmów, śmiechu i bycia w grupie.
Postawmy na relacje w edukacji i w życiu
Nie od dziś wiemy, że polska edukacja potrzebuje zmiany. Nie będę pastwiła się nad naszym systemem, bo już nie raz pisałam krytyczne teksty także naukowe. Ale muszę i chcę jak mantrę powtarzać, że kluczem do zmiany jest postawienie akcentu na relacje międzyludzkie – w różnych relacjach: nauczyciele – dzieci, między dziećmi, rodzice nauczyciele, dyrektor – nauczyciele czy rodzice itp.
O dziecięcej potrzebie bezpieczeństwa
Dla harmonijnego rozwoju człowiek potrzebuje funkcjonować w sprzyjającym środowisku, w warunkach, które w optymalny sposób pomagają mu zaspokajać życiowo istotne potrzeby.
Nauczycielskie wyzwanie!
Paulo Coelho napisał: „Świat zmienia się pod wpływem twojego przykładu, nie opinii”. W sposób szczególny słowa te odnoszą się do nauczycieli i ich relacji z uczniami. Im młodsi uczniowie tym prezentowany przykład istotniejszy i wywierający większy wpływ na życie młodego człowieka. Z okazji rozpoczętego nowego roku szkolnego zachęcam nauczycieli do podjęcia trzech wyzwań:
- Zadbajmy o własny rozwój;
- Bądźmy autentyczni;
- Budujmy swój profesjonalizm.